Zondag is het zo ver, dan staan we met 34 000 voeten te trappelen aan de startlijn van de marathon van Valencia. Stilaan bouwt ook de mentale spanningsboog zich op en da’s best een leuk gevoel.

52 minuten 36 seconden 6 honderdsten. De exacte tijd die ik nodig had om de 40e kilometer in de marathon van Valencia te overbruggen. Ik zocht het even na: de gemiddelde wandelsnelheid van de snelste landschildpadden ligt ergens tussen de 0,2 en de 0,5 km/u. De Afrikaanse pannenkoekschildpad (geen grap) zou 1km/u halen. Ik zou dus nipt goud pakken in deze ongetwijfeld spannende race.

De marathon is de kers op de taart van een weken-/maandenlange voorbereiding. Enfin, dat is wat ervaren marathonlopers toch zeggen – tot ik mijn eerste 42,195km achter de kiezen heb, moet ik hen op hun woord geloven! De stad Valencia is er alvast klaar voor. Infostandjes, posters én de gouden marathonlijn: de stad ademt de marathon uit. Valencia es oro!

De kortst mogelijke versie van dit blogbericht zou kunnen zijn: ‘t is gelukt. Zondag liep ik de marathon van Valencia in 2u58’47 en realiseerde iets dat de laatste maanden ‘De Grote Droom’ werd en één jaar geleden onmogelijk leek. Uitlopen het doel, onder de 3u duiken de droom.

In elke marathonvoorbereiding volgen er onherroepelijk evaluatiemomenten voor jezelf.
Niet zozeer één of ander moeilijk schriftelijk examen, een bezoek aan een psycholoog of een coopertest, maar een referentieloop in wedstrijd of in training. Een 10km of halve marathon voluit. Intervallen, Yasso’s, tempoblokken rond of onder marathontempo… Waar sta ik nu? Hoe past dit in functie van de marathon straks? Zit ik goed of heb ik nog extra werk? Een goede coach kijkt altijd mee over de schouder. In elke training, hoe licht dan ook. Maar voor jezelf zijn het meestal deze evaluatiemomenten die dat extra stukje vertrouwen opbouwen richting marathon.

We zitten in de laatste rechte lijn richting ons hoofddoel van het jaar: de marathon van Valencia. Voor mij wordt het mijn eerste 42,195km en ja, dat is spannend. Elk scenario passeerde al de revue tijdens mijn dromen: van finishen met tranen tot het ‘lopen’ met benen die onbeweegbaar lijken. Dan maar liever die tranen 19 november. Een relaas van mijn voorbereiding tot nu toe!