realismeinparijs.png

Het race plan voor Parijs. Maar welk race plan?

  • Christophe

Zondag staan we met enkelen van ons groepje aan de start van de marathon van Parijs. Voor mij wordt het de 2e, en waar ik in Valencia 100% gericht was op die 42,195 km en de magische grens van 3u, is dat nu wel wat anders. Mijn race plan van toen en nu ziet er heel anders. Als je al überhaupt van een echt plan kan spreken.

Het zit namelijk zo: voor Valencia trainde ik 3 maanden met enkel en alleen aandacht voor die marathon. Lange duurlopen, tempo's tegen marathontempo, een strak voedingsplan (de keukenweegschaal ging overal mee naartoe) en regelmatige massages. Niets liet ik aan het toeval over en in Valencia klopte het plaatje perfect. Zalig gevoel!
Deze winter lag de focus op de halve van de Venloop, met succes, en Parijs werd dan de hele die ik er extra aan vast zou plakken.

Maar met welke benen sta ik dan nu zondag aan de start?
Benen die 1u19'38 liepen in Venlo en dus doen dromen van 2u50 als je enkel naar dat PR kijkt. Maar dat is niet realistisch: deze winter deden we wekelijks minstens één verzuringstraining en vaak twee. Te snelle trainingen dus voor de marathon. De duurlopen waren dan weer te traag als marathontraining. Kortom: de trainingen waren niet specifiek en dat wou ik ook niet.
De algemene conditie is daarentegen wel breder. Ik trek met een weekgemiddelde van 78km naar Parijs, voor Valencia was dat nog maar 66. En dat zou wat moeten compenseren.

In de flow van de Venloop 4 dagen eerder, trok ik vorige week donderdag naar Ward en Energylab om de conditie op te meten. Verzuren doe ik op 6,4 mmol en 3'42/km. Venlo draaide ik dus rond die 6 mmol (3'46/km) en haalde er dus alles uit. Fijn!
Maar enkel de anaerobe drempel zegt niet zo veel over wat er mogelijk is op de marathon natuurlijk. Om een goeie marathon te lopen zou mijn aerobe grens wat scherper mogen, maar alweer: daar trainden we niet voor. Volgens de test is een tijd van 2u56 realistisch en dat is niet wat anderen verwachten na die 1u19. Ik wel gelukkig en 't is ook een minuut of 2 sneller dan in Valencia. Mooi toch! En omdat ik geloof in de wetenschap, is dat dan ook het race plan. Starten en finishen aan 4'10/km.
Makkelijker gezegd dan gedaan wel, want dat tempo is mij momenteel totaal vreemd. Toen ik gisteren probeerde om tijdens de laatste tempo's in de taperperiode aan die snelheid te lopen, zat ik aan 4'05 en 4'00. Veel te snel in marathontermen en enkel goed om de man met de hamer tegen te komen. Aiai. Met maar één langere training (27km) tast ik dus wat in het duister en ben ik inderdaad minder zeker dan voor Valencia.

Maar ik vind het leuk: het wordt wat spelen en proberen (de Nike Zoom Fly, is dat wel een marathonschoen voor mijn voeten?). En dat is alweer goed richting marathon 3 denk ik dan maar. Genoeg gellekes pakken en zien waar we stranden. Hopelijk op de avenue Foch met een mooie tijd. En als het anders uit zou draaien: Parijs is altijd een goed idee.

1000 Characters left